Skip to Content
راهنماها

روش‌های حسابداری توصیه شده برای دارایی‌های زیستی

مرور دو رویکرد ادواری و دائمی در ثبت و ارزیابی دارایی‌های زیستی.

برای حسابداری دارایی‌های زیستی دو رویکرد حسابداری ادواری و دائمی پیشنهاد شده است. در روش سنتی، دارایی‌های سرمایه‌ای به بهای تمام شده تحصیل ثبت می‌شوند و پس از کسر هزینه‌های واگذاری و استهلاک انباشته، سود و زیان شناسایی می‌شود.

روش حسابداری ادواری

در روش حسابداری ادواری برای گله‌های شیری، هزینه‌های استاندارد پرورش دام‌های جایگزین طی دوره از هزینه‌های دوره کسر و به حساب تعدیلات گله شیری بدهکار می‌شود.

  • بهای تمام شده واقعی دام‌های خریداری‌شده طی دوره به حساب تعدیلات گله شیری بدهکار می‌شود.
  • بهای فروش دام‌های فروخته‌شده طی دوره به حساب تعدیلات گله شیری بستانکار می‌شود.
  • تلفات دام‌ها در روش ادواری نادیده گرفته شده و طی دوره ثبتی بابت آن انجام نمی‌شود.
  • هزینه استهلاک گله مولد شیر بر اساس مبالغ استاندارد به حساب تعدیلات گله شیری بستانکار می‌شود.

در پایان دوره مالی، با شمارش دام‌های موجود، بهای تمام شده و استهلاک انباشته بر اساس مبالغ استاندارد تعیین و حساب‌ها برای رسیدن به مانده پایان دوره اصلاح می‌شوند.