پرش لینک ها

روشهای حسابداری توصیه شده برای دارایی های زیستی

روشهای حسابداری توصیه شده برای دارایی های زیستی

برای حسابداری دو رویکرد حسابداری ادواری و دائمی پیشنهاد شده:

در روش عادی سنتی حسابداری داراییهای سرمایه ای ، حسابداران ، این داراییها را به بهای تمام شده تحصیل ثبت می نمایند و پس از کسر هزینه های واگذاری و استهلاک انباشته آنها ، سود و زیان حاصله را شناسایی می کنند.

این رویه سنتی را در اینجا روش حسابداری دایمی برای شناسایی داراییهای سرمایه ای می نامند .

در روش حسابداری ادواری برای گله های شیری ، نحوه ثبت عملیات به قرار زیر است:

  1. معادل هزینه های استاندارد پرورش دامهای جایگزین (در حال رشد) طی دوره ، از هزینه های دوره کسر و به حساب تعدیلات گله شیری بدهکار می شود.
  2. بهای تمام شده واقعی دامهای خریداری شده در طول دوره به حساب تعدیلات گله شیری بدهکار می شود.
  3. بهای فروش دامهای فروخته شده در طول دوره به حساب تعدیلات گله شیری بستانکار می شود.
  4. تلفات دامها در روش حسابداری ادواری نادیده گرفته می شود و در طی دوره ثبتی از بابت آن صورت نمی گیرد .
  5. هزینه استهلاک گله مولد شیر بر اساس مبالغ استاندارد به حساب تعدیلات گله شیری بستانکار می شود.
  6. در پایان دوره مالی با شمارش دامهای موجود ، بهای تمام شده و استهلاک انباشته آنها بر اساس مبالغ استاندارد تعیین می گردد.

 

  • لازم است حسابهای بهای تمام شده و استهلاک انباشته گله شیری نیز برای رسیدن به مانده پایان دوره مالی اصلاح شوند.
  • در نتیجه اختلاف بین ارزش دفتری گله شیری در ابتدا و انتهای دوره مالی به حساب تعدیلات گله شیری منظور گردد.